Western Music

รูปพรรณ หรือพื้นผิว (Texture)

.......เป็นลักษณะของความสัมพันธ์ระหว่างทำนองและเสียงประสานคล้ายกับการวางเส้นด้ายในการทอผ้าที่มีการจัดเส้นด้ายทั้งแนวนอนและแนวตั้ง มีหลายรูปแบบดังนี้

      1. รูปพรรณแบบโมโนโฟนิค (Monophonic texture) เป็นลักษณะของทำนองเพลงที่มีทำนองเดียวไม่มีเสียงอื่นใดเช่นในขณะที่เราร้องเพลงคนเดียว หรือบทสวดมนต์ที่ทุกคนสวดเป็นเสียงเดียวกัน )

      2. รูปพรรณแบบโฮโมโฟนิค (Homophonic texture) เป็นลักษณะของทำนองเพลงหรือดนตรีที่มีการประสานเสียงโดยใช้คอร์ด หรือเสียงที่เพิ่มสอดแทรกประกอบช่วยให้ทำนองมีความไพเราะขึ้น

      3. รูปพรรณแบบโปลีโฟนิค (Polyphonic texture) เป็นลักษณะของดนตรีที่มีทำนองตั้งแต่ 2 ทำนองขึ้นไป แต่ละทำนองมีความโดเด่นเฉพาะตัวและมีความสัมพันธ์กันทางการประสานเสียง บางครั้งเรียกรูปพรรณแบบนี้ว่า “เคาน์เตอร์พ้อยท์” (Counterpoint)